هجوم به خانه وحی
در این روز اولین هجوم به خانه امیرالمؤمنین(علیه السلام) صورت گرفت. هنگامی که امیرالمؤمنین(علیه السلام)، متوجه غسل و کفن و دفن پیامبر(صلی الله علیه وآله) شد و غاصبین خلافت در سقیفه بودند، در شب چهارشنبه که اول ربیع بود بدن مبارک آن حضرت را دفن فرمود و طبق وصیت پیامبر(صلی الله علیه وآله) متوجه جمع آوری قرآن شد. آن حضرت فرموده بودند: «علی جان، تا سه روز از خانه خارج مشو و قرآن را جمع آوری کن ...».[164]
در این ایام، سه بار به منزل آن حضرت هجوم آورده اند: بار اول در روز اول ربیع بود که برای بیعت آمدند و آن حضرت فرمود که قسم یاد کرده ام که تا جمع قرآن تمام نشود از خانه بیرون نیایم و آنان بازگشتند. پس از آن امیرالمؤمنین(علیه السلام) شبها صدیقه طاهره و حسنین(علیهم السلام) را بر درِ منازل اصحاب می بردند و طلب یاری می نمودند.[165]
بار دوم هفت روز بعد از دفن پیامبر(صلی الله علیه وآله) بود که زبیر و عده ای دیگر در منزل امیرالمؤمنین(علیه السلام) جمع شده بودند. آن روز زبیر شمشیر کشید تا عمر را بکشد.[166]
بار سوم به منزل حضرت هجوم آوردند، و پس از آتش زدن درِ منزل و ضرب و جرح صدیقه طاهره(علیها السلام) و کشتن حضرت محسن(علیه السلام)، امیرالمؤمنین(علیه السلام) را با دست بسته بیرون بردند.[167]
[164] . تفسیر فرات: ص 398. در توحید صدوق: ص 73 هفت روز و در امالی طوسی: ج 1 ص 263 نُه روز است.
[165] . کتاب سلیم: ص 128. احتجاج: ص 75 ـ 190.
[166] . توحید صدوق: ص 73. احتجاج: ج 1 ص 95 ـ 111. بحار الانوار: ج 28 ص 321 .
[167] . کتاب سلیم: ص 82 ـ 249. الکوکب الدری: ج 1 ص 194. الجمل: ص 117. کامل ابن اثیر: ج 2 ص 326. تاریخ طبری: ج 3 ص 203.